Bernard maarsingh

Briljante hersenen en bluezones

We denken vaak dat er een soort van poppetje achter onze ogen staat en dat die door het netvlies van de ogen de wereld in kijkt, maar zo werkt dat helemaal niet. In werkelijkheid zien onze hersenen niks, ze zijn blind, doof en voelen niks. Ze krijgen allerlei code binnen, zo zou je het eigenlijk moeten noemen, en uit die code verzinnen ze de wereld die we zien en horen. Je zou ook kunnen zeggen dat we eigenlijk de hele wereld die we waarnemen hallucineren. En er is een bekende Britse professor die dit prachtig uitlegt in een mooie Tedtalk. Hoe dan ook, onze hersenen zijn werkelijk briljante codekrakers. Ze krijgen maar heel weinig gegevens binnen en maken er een hele wereld van. Het is natuurlijk wel spannend wat we allemaal missen, want dat is best wel veel, kun je wel zeggen. Volgens David Eagleman (neurowetenschapper en professor aan Stanford) nemen we maar 10 dingetjes waar, terwijl er tegelijkertijd 1.000.000.000.000 (1000 miljard) dingetjes aan ons voorbij gaan, we missen bizar veel. En wat is er nou leuker om wat te spelen met die codekraker van ons, misschien nemen we dan wel veel meer waar. Dat doen wijzelf ondertussen natuurlijk met Stressjam bijvoorbeeld en onze hersenen geloven zo maar dat de virtuele werkelijkheid die ze zien de echte werkelijkheid is en daardoor kun je jezelf er ook zo goed in trainen.

Ook David Eagleman die ook met die merkwaardige cijfers kwam van wat we allemaal missen en niet waarnemen (je ziet maar 10 dingen en mist er 1000 miljard), heeft er lustig mee geëxperimenteerd. Allereerst heeft ie uitgezocht of onze hersenen ook vastzitten aan de specifieke code die binnenkomt via de ogen (of de oren of de neus) en dat blijkt helemaal niet zo te zijn. Hij noemt dat zijn PH-model en het komt neer op een aardappel met oren en oogjes, zoals hieronder:

maarsingh-en-van-steijn-file-tmb-1200

Die mond, armen, oren, neus en oogjes kun je gewoon op een andere plek op de aardappel zetten en we nemen de wereld nog steeds waar. Het maakt dus kennelijk niet zoveel uit waar de code vandaan komt, als die codekraker van ons maar code binnenkrijgt.

maarsingh-en-van-steijn-img-1689-tmb-1200

Leuk dus om er wat mee te spelen. Wat nu als je iemand sensorische informatie geeft via een vestje of zelfs een heel pak die pulsjes afgeeft, zoiets als hieronder.

maarsingh-en-van-steijn-img-1693-tmb-1200
maarsingh-en-van-steijn-img-1694-tmb-1200

Nou, wat dan? Nou niet te geloven, maar dove mensen kunnen dan heel snel leren luisteren naar wat er gezegd wordt. Na een paar dagen horen ze al verschillende woorden en na 3 maanden, hebben ze de taal van het vest al geleerd! Dove mensen die weer kunnen horen, wat een briljante codekraker hebben we toch, niet?

Maar het kan nog gekker, je kunt mensen aansluiten op het weerbericht en zo leren ze letterlijk het weer aan te voelen voor het er is. Of zoals we bij Jamzone doen, we sluiten ze aan op hun eigen stress-systeem en leren ze zo hoe ze stress kunnen gebruiken om zichzelf tot op celniveau gezonder te maken (zie ook: http://www.maarsinghenvansteijn.nl/home/maarsingh-van-steijn-op-tv). En stel nu dat we dit vest gebruiken om ons te leren wat er speelt in de hoofden van anderen. Vooral emoties zijn zinnig, volgens mij, omdat we er empathischer van worden. Waarom empathie zo van belang is? Omdat het in potentie de meest vruchtbare manier is om tot enorme, positieve sociale veranderingen te komen. Dat brein van ons is wat ons betreft, bij Maarsingh & van Steijn, de ingang naar gezondheid en geluk voor iedereen!

Geplaatst op - lees tijd 3 minutes, 10 seconds